Droga na północ

Antologia norweskiej literatury faktu

Norwegia - Droga na północ

Widok na masyw górski Jotunheimen, przełom XIX i XX wieku.Fot. Severin Worm-Petersen/Norsk Teknisk Museum

Norwegia - Droga na północ

Jeden z bardziej znanych krajobrazów norweskich – widok na dolinę Nærøydalen, opisywany przez pisarzy i poetów, od lat 70. XIX wieku znany szlak turystyczny. Do doliny prowadzi serpentyna Stalheimskleiva – wciąż najbardziej stroma droga Europy Północnej, zbudowana w I połowie XIX wieku. Zdjęcie wykonane około 1880–90 roku. Fot. Library of Congress

Norwegia - Droga na północ

Grota w lodowcu Supphellebreen w krainie Sogn og Fjordane, około 1890–1900 roku. Fot. Library of Congress

Norwegia - Droga na północ

Lodowiec Folgefonna (na jego terenie znajduje się obecnie Park Narodowy) nad fiordem Hardanger, około 1880–90 roku. Fot. Library of Congress

Norwegia - Droga na północ

Morze Północne, 14 marca 1895. Polarnicy Fridtjof Nansen i Hjalmar Johansen żegnają się ze statkiem „Fram” i jego załogą, wyruszając na nartach w stronę bieguna północnego. (Dziś statek można zobaczyć w Muzeum „Fram” na wyspie Bygdøy w Oslo.) Fot. Fridtjof Nansen/Nasjonalbiblioteket

Norwegia - Droga na północ

Bergen – niegdyś stolica Norwegii, obecnie drugie co do wielkości miasto w kraju, nazywane „bramą do fiordów”, znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO. Zdjęcie wykonane około 1890–1900 roku, miasto zamieszkiwało wówczas około 100 tysięcy ludzi, dziś ta liczba jest dwuipółkrotnie wyższa. Fot. Library of Congress

Norwegia - Droga na północ

Targ rybny w Bergen, około 1890 roku. (Do dziś znajdują się w tym miejscu stragany, na których można kupić świeżo złowione ryby.) Fot. William Dobson Valentine/Nasjonalbiblioteket

Norwegia - Droga na północ

Telemark, około 1880–90 roku. W tle szczyt Gaustatoppen, z którego przy dobrej pogodzie odsłania się widok na pasma górskie pokrywające jedną szóstą Norwegii. Fot. Axel Lindahl/Nasjonalbiblioteket

Norwegia - Droga na północ

Odpoczynek w górach, 1937 rok. Fot. Thomas Neumann/Riksarkivet

Norwegia - Droga na północ

Svolvær, około 1890–1900 roku. Do dziś jest to największa miejscowość pośród Lofotów. Na pierwszym planie typowa dla północnych obszarów Norwegii łódź klinkierowa (nordlandsbåt). Fot. Library of Congress

Norwegia - Droga na północ

Finnmark, około 1890–1900 roku. Dojenie reniferów; hodowla tych zwierząt jest do dziś głównym zajęciem zamieszkujących te tereny Samów – rdzennej ludności Norwegii. Fot. Ellisif Wessel/Nasjonalbiblioteket

Norwegia - Droga na północ

Rybacy z Havøysund (Finnmark), lata 50. XX wieku. Fot. Kåre Pettersen/Måsøy Museum

Norwegia - Droga na północ

Kwiecień 1977. Wyciek ropy naftowej na platformie Ekofisk 2/4 Bravo. W akcji łódź ratownicza „Seaway Falcon”. Fot. Norsk Oljemuseum

O książce

Książka „Droga na Północ. Antologia norweskiej literatury faktu” powstała, by pokazać polskim czytelnikom prawdziwy, barwny obraz Norwegii, jej historii i ludzi przez bezpośrednie zapisy – dzienniki, wspomnienia, listy.

To pierwsza taka publikacja w Polsce. Z całej norweskiej literatury faktu wybrali­śmy najważniejsze i najciekawsze zapisy świadków historii tego kraju w XX wieku.

Zabierają tu głos nobliści (Fridtjof Nansen, Knut Hamsun, Sigrid Undset), premierzy (Einar Gerhardsen, Gro Harlem Brundtland) oraz zwykli ludzie – którzy znaleźli się w czasie i miejscu najważniejszym dla Norwegii i umieli o tym opowiedzieć. Jest to nie tylko zapis norweskiej historii, ale także opowieść o kulturze, tradycji i codzienności Norwegów.

Teksty źródłowe opatrzono komentarzami i uzupełniono ponad 100 zdjęciami z całego XX wieku.

Droga na północ - okładka książki
Cytat/Quotes

My, Norwegowie, staliśmy się spokojnym narodem. Sprawiła to nasza pozycja historyczna, więc nie ma tu właściwie powodu do pochwał. Jednak kraj, który posiadamy, leży na obrzeżach Europy, jest nieproporcjonalnie duży i długi, ale jedynie dziesięć procent powierzchni Norwegii nadaje się pod uprawę, reszta to jałowa skała. I jest nas tylko trzy miliony, by zarządzać tym trudnym, ciężkim terenem. Nic dziwnego, że zawsze woleliśmy poświęcać swe siły, aby ratować drogocenne życie ludzkie, niż by je niszczyć.

Sigrid Undset (pisarka, noblistka)
Do księgarniDo księgarni Świadectwa historii. XX wiek Ośrodek Karta